مثال بعدي سويس است.

 

كشوري كه اصلاً كاكائو در آن به عمل نمي‌آيد اما بهترين شكلات‌هاي جهان را توليد و صادر مي‌كند. در سرزمين كوچك و سرد سويس كه تنها در چهار ماه سال مي‌توان كشاورزي و دامداري انجام داد، بهترين لبنيات (پنير) دنيا توليد مي‌شود.

 

 

افراد تحصیل‌کرده‌اي كه از كشورهاي پیشرفته با همتايان خود در كشورهاي عقب مانده برخورد دارند براي ما مشخص مي‌كنند كه سطح هوش  و فهم نيز تفاوت قابل توجهي در اين ميان ندارد.

 

 

نژاد و رنگ پوست نيز مهم نيستند. زيرا مهاجراني كه در كشور خود برچسب تنبلي مي‌گيرند، در كشورهاي اروپايي به نيروهاي مولد تبديل مي‌شوند.

 






پس تفاوت در چيست؟

 

تفاوت در رفتارهاي است كه در طول سال‌ها فرهنگ نام گرفته است.

 

وقتي كه رفتارهاي مردم كشورهاي پيشرفته و توسعه یافته را تحليل مي‌كنيم، متوجه مي‌شويم كه اكثريت آنها از اصول زير در زندگي خود پيروي مي‌كنند:

 

1.    اخلاق به عنوان اصل پايه

2.    وحدت

3.    مسئوليت پذيري

4.    احترام به قانون و مقررات

5.    احترام به حقوق شهروندان ديگر

6.    عشق به كار

7.    تحمل سختي‌ها به منظور سرمايه‌گذاري روي آينده

8.    ميل به ارائه كارهاي برتر و فوق‌العاده

9.    نظم‌پذيري

اما در كشورهاي عقب مانده تنها عده قليلي از مردم از اين اصول پيروي مي‌كنند.

 

 

ما ايرانيان عقب مانده هستيم نه به اين خاطر كه منابع طبيعي نداريم يا اينكه طبيعت نسبت به ما بيرحم بوده‌است.

 

ما عقب مانده هستيم براي اينكه رفتارمان چنين سبب شده‌است.
 

ما برای آموختن و رعايت اصول فوق فاقد اهتمام لازم هستيم.

 

 

اگر شما اين مطلب را براي ديگران نفرستيد:

 

اتفاقي براي شما نمي‌افتد،

گربه شما نمي‌ميرد،

از محل كارتان اخراج نمي‌شويد،

هفت سال بدبختي بر سرتان آوار نمي‌شود

و مريض هم نخواهيد شد.

 

 

 

اما اگر میخواهید تغییری ایجاد کنید،

 

اين پيغام را به گردش بياندازيد تا شايد تعداد بيشتري از هموطنانمان آن را بفهمند و عمل كنند